سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

361

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

اگر از عمره تمتع محصور واقع شد و سپس بطريقى كه گذشت خود را محلّ نمود ظاهرا تمام محرّمات حتى زنان بر وى حلال مىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : علت اين حكم اين است كه در عمره تمتع طواف النساء مشروع نيست تا حلّيت آنها متوقف بر انجام آن باشد ولى احتمالا ممكن است بگوئيم در اين عمره نيز طواف النساء لازمست زيرا اخبارى كه حليّت زنان بر محصور را متوقف بر انجام طواف النساء نموده مطلق بوده و فرقى بين هيچيك از نسك و اعمال نگذاشته است . قوله : حتى يتوقف حلهنّ عليه : ضمير در [ عليه ] بطواف راجع است . متن : و اعلم أن المصنف و غيره أطلقوا القول بتحقق الصد و الحصر بفوات الموقفين و مكة في الحج و العمرة ، و أطبقوا على عدم تحققه بالمنع عن المبيت بمنى و رمي الجمار ، بل يستنيب في الرمي في وقته إن أمكن و إلا قضاه في القابل . شرح فارسى : شارح ( ره ) مىفرماين : مرحوم مصنف و غير او بطور مطلق فرموده‌اند : بفوات موقفين و مكه در حج و عمره صدّ و احصار محقق شده و احكام ايندو مترتب مىشود . و بين ارباب فتاوى اطباق و اجماع است كه به واسطه منع از مبيت به منى و رمى جمار هيچيك از ايندو محقق نمىشود بلكه تكليف وى در اين موارد اين است كه براى زدن ريگها مىبايد در صورت باقى ماندن وقت نائب بگيرد و اگر وقتش گذشته باشد در سال آينده